IDEAL MED Centrum Medycyny Estetycznej i Laseroterapii IdealMed IdealMed
4 stars - based on 250 reviews
100
ul. Chodźki 13/4-5 Lublin 20-093
81 741 61 62 PLN Hours:
tel.:

81 741 61 62600 600 581

centrum@idealmed.pl

Pon - Pt: 9:00 - 20:00 | Sob: 9:00 - 15:00

ul. Chodźki 13/4-5

20 - 093 Lublin

Polski plAngielski en

81 741 61 62600 600 581

centrum@idealmed.pl

Pon - Pt: 9:00 - 20:00 | Sob: 9:00 - 15:00

Depilacja laserowa

Depilacja laserowa 

 

 

 

Sprawdź naszą najnową promocję -

gwarancja niskiej ceny raz na zawsze

 

 


więcej
Medycyna estetyczna

Medycyna

estetyczna

kwas hialuronowy, botox, nici, osocze bogatopłytkowe...


więcej
Stomatologia

Stomatologia

 

 


implanty, protetyka, ortodoncja, wybielanie lampą Beyond Polus...


więcej
Zamykanie naczynek

Laserowe zamykanie

naczynek

skleroterapia


więcej
Laser frakcyjny

Laser

frakcyjny

redukcja zmarszczek, blizn, rozstępów, usuwanie znamion


więcej
Wyszczuplanie

Wyszczuplanie sylwetki
i redukcja cellulitu

 

 

endermomasaż, lipoliza iniekcyjna, mezoterapia igłowa....

a już wkrótce najnowocześniejsze na świecie urządzenie do kriolipolizy


więcej
Chirurgia

 

Chirurgia plastyczna

 

konsultacje specjalistyczne, usuwanie znamion, plastyka powiek i uszu.....


więcej
Prev - Next

Konsultacja endokrynologiczna

Ogólna charakterystyka chorób układu hormonalnego.

Układ wewnątrzwydzielniczy jest, obok układu nerwowego, jednym z głównych układów kontrolujących funkcje organizmu. Powiązany jest głownie z różnymi funkcjami metabolicznymi, tzn. przemianą pewnych substancji w organizmie, a także kontroluje on działanie komórek. Nazywa się go także układem hormonalnym, ponieważ jego funkcjonowanie odbywa się za pośrednictwem hormonów.
Układ wydzielania wewnętrznego składa się z wielu narządów, których zadaniem jest wytwarzanie hormonów. Do najważniejszych należą: przysadka, nadnercza, tarczyca, trzustka, jajnika (u kobiet), jądra (u mężczyzn).
Zaburzenia w funkcjonowaniu układu wydzielania wewnętrznego zależą od braku lub nadmiaru jednego z hormonów. W gruczołach hormonalnych mogą występować łagodne lub złośliwe nowotwory powodujące, że hormon, który ten narząd powinien, jest produkowany w dużych ilościach lub przeciwnie, nie jest wytwarzany wcale. Nie wszystkie choroby tego układu mają charakter nowotworowy. Istnieją także stany zapalne, wynikłe z autoimmunizacji, będące wynikiem reakcji układu odpornościowego produkującego substancje (pewne przeciwciała), które są przyczyną choroby. Przyczyny innych chorób, np. cukrzycy, nie są znane. Wiele zaburzeń układu wydzielania wewnętrznego przejawia się w postaci zespołów, czyli określonych zmian i cech na ciele, które można zaobserwować podczas oględzin pacjenta. Do najbardziej widocznych zespołów należą: gigantyzm – jako skutek nadmiaru hormonu wzrosty, karłowatość, będąca wynikiem braku tego samego hormonu w okresie wzrostu, pojawienie się męskich cech płciowych u kobiety (zarost, zmiana barwy głosu itp.), będące objawem nadmiaru hormonów męskich, brak rozwoju cech płciowych zarówno u dziewczynek, jak i u chłopców, na skutek braku hormonów żeńskich lub męskich, pojawienie się wola (powiększenie tarczycy w przedniej części szyi) w zaburzeniach hormonu tarczycy itd.

Choroby nadnerczy.

Nadnercza są narządami, których zadaniem jest wydzielanie hormonów. Znajdują się w tylnej części jamy brzusznej, na każdej z nerek. Składają się z dwóch części: zewnętrznej, czyli kory, i wewnętrznej, czyli rdzenia.
Różne zaburzenia w funkcjonowaniu nadnerczy są skutkiem nadmiaru lub braku hormonów, które gruczoły te wytwarzają. Choroby kory nadnerczy, połączone z nadmiernym działaniem hormonów korowo-nadnerczowych, prowadzą do tzw. Zespołu Cushinga, dającego takie same objawy, jak przy leczeniu kortykosteroidami: nadciśnienie tętnicze, zanik mięśni, nadmierne owłosienie twarzy (zjawisko określane jako hirsutyzm), wzrost stężenia glukozy we krwi itd. Do chorób wywoływanych przez niedobór hormonów nadnerczowych należy choroba Addisona, która wywołuje ciemne zabarwienie skóry. W innych przypadkach zaburzenia dotyczą rdzenia nadnerczy, a zatem wytwarzania adrenaliny i noradrenaliny. Najczęstszym powodem choroby jest w tym przypadku obecność guza chromochłonnego, którego głównym objawem jest podwyższone ciśnienie tętnicze. 

Choroby przysadki.

Przysadka jest gruczołem wytwarzającym hormony, znajdującym się w mózgu w rejonie kości klinowej, nazywanym ze względu na kształt siodłem tureckim. Przysadka położona jest w jamie czaszki na wysokości jamy nosowej.
Istnieją dwa rodzaje zaburzeń funkcjonowania przysadki: procesy, które uniemożliwiają wytwarzanie hormonów, lub zjawiska (na ogół guzy), które powodują, że wytwarzane są one w nadmiernej ilości. Zarówno brak, jak i nadmiar hormonów przysadki wywołuje wiele anomalii, które przejawiają się w różnych narządach i układach organizmu: w funkcjonowaniu tarczycy, nadnerczy, jajników i jąder oraz w zaburzeniach wzrostu (karłowatość, gigantyzm itp.). W schorzeniach przysadki wszystkie jej funkcje zostają zaburzone, co prowadzi do powstawania wad i dysfunkcji.

Choroby podwzgórza.

Podwzgórze jest niedużym obszarem w mózgu zlokalizowanym w części środkowej, między dwiema półkulami mózgowymi w obrębie jamy czaszki. Różne części podwzgórza określa się ze względu na funkcje, jakie pełnią ich komórki.
Biorąc pod uwagę różnorodność funkcji podwzgórza, każdy proces chorobowy pojawiający się w tej części mózgu (choroby, urazy, wady...) wywoła zaburzenia tych wszystkich funkcji, dotyczące snu, apetytu i pragnienia, regulacji temperatury ciała; pojawiają się też problemy z aktywnością seksualną. Występują także liczne zespoły chorobowe na skutek niewłaściwego działania hormonów w innych częściach organizmu, którymi zawiaduje podwzgórze (tarczyca, nadnercza, jajniki i jądra). Brak hormon zatrzymującego wodę (antydiuretycznego) powoduje nadmierne straty wody wraz z moczem, co może grozić szybkim odwodnieniem organizmu.

Choroby grasicy.

Grasica jest gruczołem, czyli narządem, który ma za zadanie wydzielanie pewnych substancji; znajduje się za mostkiem, w obrębie klatki piersiowej. Gruczoł ten rośnie, a następnie zanika, w miarę jak organizm rozwija się.
Grasica pełni rolę we wczesnym okresie życia. Wycięcie jej u dorosłego człowieka nie pociąga za sobą poważnych konsekwencji. Jednak brak grasicy u noworodka wywołuje brak limfocytów T i w rezultacie brak odporności, czyli brak reakcji układów obronnych na wszelkiego rodzaju czynniki zewnętrzne, które mogą wywołać infekcje. Właśnie dlatego, że u dzieci grasica nie jsest jeszcze w pełni rozwinięta, są one bardziej podatne na choroby zakaźne.  Nowotwory grasicy są rzadkie i niejednokrotnie towarzyszą chorobie zwanej miastenią. To rzadkie schorzenie, wywołujące stopniową utratę siły mięśni, wynika z nieprawidłowego funkcjonowania grasicy.

Ta strona korzysta z plików cookie. Używając tej strony wyrażasz zgodę na używanie plików cookie, zgodnie z aktualnymi ustawieniami Twojej przeglądarki. Możesz dowiedzieć się więcej w jakim celu są używane oraz o zmianie ustawień przeglądarki. Kliknij tutaj »
zamknij